Η Ελλάδα και η Γαλλία έχουν πολλά κοινά, ως χώρες με έντονο δεσμό με τις θάλασσες και τους ωκεανούς. Ως προς την Ελλάδα, η διαπίστωση αυτή είναι προφανής. Η Γαλλία διαθέτει τον δεύτερο ευρύτερο θαλάσσιο χώρο στον κόσμο, με μικρή διαφορά από την χώρα με τον μεγαλύτερο, τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Εδώ και αρκετά χρόνια, στην Γαλλία έχει γίνει συνείδηση ότι τα θέματα τα οποία αφορούν τις θάλασσες και τους ωκεανούς δεν κατείχαν θέση ανάλογη με την συνεχώς αυξανόμενη σημασία τους. Εγκαινιάστηκε, επομένως, μια εκπαιδευτική πολιτική για την ευαισθητοποίηση του μαθητικού και φοιτητικού πληθυσμού. Η προσπάθεια αυτή έχει σφαιρικό χαρακτήρα· από τα θέματα του περιβάλλοντος ώς την γεωπολιτική, περιλαμβάνοντας την οικονομία και τις μεταφορές.

Η Ελλάδα, πέρα από ορισμένες ενδιαφέρουσες πρωτοβουλίες, υστερεί πολύ στην ενημέρωση του σχολικού, φοιτητικού και ευρύτερου κοινού για την σημασία των θαλασσών. Αφορά, πριν από όλα, θεμελιακές διαστάσεις της ελληνικής αυτογνωσίας, καθώς, από την αρχαιότητα ώς σήμερα, η ελληνική ταυτότητα ήταν συνδεδεμένη με την παρουσία στον θαλάσσιο χώρο.

Ταυτοχρόνως, η κατ’ εξοχήν σημαντική ελληνική συμβολή στο παγκόσμιο γίγνεσθαι αφορά την ελληνόκτητη εμπορική ναυτιλία. Ο ελληνικός εφοπλισμός συνέβαλε στην οικονομική ανασυγκρότηση πολλών βιομηχανικών χωρών, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, στην Παγκοσμιοποίηση. Ο τουρισμός, κύριος παράγων της ελληνικής οικονομίας, αναπτύσσεται ως επί το πλείστον στις παραθαλάσσιες περιοχές και στα νησιά. Επίσης, η προστασία του ευαίσθητου ελληνικού θαλασσίου περιβάλλοντος συνιστά πιεστική ανάγκη.

Επείγει, τέλος, να καταστεί συνείδηση σε όσο το δυνατόν ευρύτερα στρώματα του ελληνικού πληθυσμού, ότι οι θάλασσες και οι ωκεανοί συνιστούν, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, το μέλλον της ανθρωπότητας. Οι Έλληνες διαθέτουν, επομένως, ένα ισχυρό συγκριτικό πλεονέκτημα στην παγκόσμια άμιλλα.

Η συνεργασία ανάμεσα στην Ελλάδα και την Γαλλία στον εκπαιδευτικό τομέα και, γενικότερα, ως προς τις πρωτοβουλίες για την προβολή του θαλασσίου παράγοντα, θα αποβεί πολύτιμη και για τις δύο χώρες. Η Ελλάδα μπορεί να εμπνευστεί από τις γαλλικές εμπειρίες και να εισαγάγει μεθόδους και πρακτικές στο εκπαιδευτικό της σύστημα. Για την Γαλλία, η Ελλάδα είναι θεμελιακή αναφορά στην διδασκαλία της Ιστορίας και της Γεωγραφίας. Κοινές δράσεις θα επέτρεπαν στην Γαλλία να αποκτήσει μεγαλύτερη πρόσβαση στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο, καθώς και στον ελληνόκτητο στόλο για εκπαιδευτικούς στόχους. Τέλος, μπορεί να οργανωθεί η σύμπλευση ελληνικών και γαλλικών φορέων της κοινωνίας των πολιτών για την συγκρότηση κοινών προγραμμάτων.